Het Afrikaanse geheim van Victoria's Secret
In de labels van de Victoria's Secret-lingerie staat te lezen dat alle producten 'fair trade' en 'goed voor vrouwen, goed voor hun kinderen' zijn. Maar uit een rapport van de Nationale Federatie van Burkina katoenproducenten blijkt dat de katoenleverancier van Victoria's Secret in 2008 duizenden kinderen gedwongen liet werken in zogenaamde 'fair trade'-plantages. Het label haalt zijn katoen al sinds 2007 uit Burkina Faso.
Het is niet duidelijk of het lingeriemerk op de hoogte was van de arbeidsnormen en een woordvoerder liet weten de aantijgingen heel serieus te nemen. De organisatie Fairtrade International herbekijkt bovendien de certificering van de bedrijven in dit gebied.
Werknemersrechten: nog altijd niet van tel voor Samsung, Apple en Nokia
Samen vertegenwoordigen Samsung, Apple en Nokia de helft van de omzet van mobiele telefoons en smartphones in de wereld. Nieuw onderzoek op het terrein in drie fabrieken waar GSM's voor elk van deze merken gemaakt worden, toont duidelijk de slechte werk¬omstandigheden en het ontbreken van elk respect voor de rechten van de werknemers die onze draagbare telefoons maken.
Nokia en Samsung maken hun producten zelf en hebben bijgevolg een werkgevers-aansprakelijkheid ten overstaan van de arbeiders in hun fabrieken. Apple geeft de hele fabricage van zijn apparaten in onderaanneming aan Foxconn.
De arbeiders presteren superlange werktijden, die systematisch de maximumlimiet van 60 uren per week overschrijden. In de Samsungfabriek in Vietnam presteren de arbeiders twee overuren per dag. In piekperioden loopt dat aantal overuren op tot 4 of 5 uren per dag. Bij Foxconn varieert het aantal overuren van 50 tot 80 uren per maand: ook merkelijk meer dan het wettelijk maximum van 36 overuren per maand.
De drie bestudeerde fabrieken houden zich aan het wettelijk minimumloon, maar dat blijft ontoereikend voor een menswaardig leven. De arbeiders zeggen ook dat ze met zijn drieën in kamers van 8 à 12 m² verblijven.
Tot slot klagen de werknemers van Foxconn de misbruiken van hun werkgever aan: overuren worden niet meegeteld en dus ook niet betaald, er wordt loonaftrek toegepast onder valse voorwendsels en de directie komt haar beloften niet na.
Het is heel pover gesteld met het maatschappelijk verantwoord ondernemen van die drie merken. Hun engagementen komen er voornamelijk op neer dat ze de nationale wetgeving naleven – het tegendeel zou toch wel echt erg zijn! Maar geen enkele van de genoemde firma's vermeldt specifiek de fundamentele Overeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie, onder andere betreffende de vrijheid van werknemers om vrije vakbonden op te richten, een overeenkomst die Vietnam noch China, nochtans allebei lid van de IAO, geratificeerd heeft.
Eigenlijk geniet geen enkele werknemer van goede werkomstandigheden, maar die van Foxconn zijn toch wel het slechtst af. Het gebrek aan transparantie en het feit dat Apple niets doet voor het (doen) naleven van de werknemersrechten bij zijn leveranciers zijn hoe dan ook onaanvaardbaar.
Meer weten? (document is in het frans)
achact.be/news
achact.be/Make-it-Fair
Made in Morocco: werkkleding… zonder respect voor de werknemersrechten
Sinds einde jaren 1980 is Marokko een belangrijk centrum voor de fabricage van textiel en kleding voor de Europese markt. De kleren die in de industriezones van Rabat, Tanger en Casablanca gemaakt worden, zijn voor het overgrote deel bestemd voor bedrijven gaande van familiebedrijfjes tot de modegiganten. De textiel- en kledingindustrie zorgt voor duizenden arbeidsplaatsen, maar de leefomstandigheden van de werknemers zijn bijzonder moeilijk.
Een veel voorkomende praktijk bij de werkgevers in de industriezones van Tanger bestaat in het afhouden van de sociale zekerheidsbijdragen van de lonen van de arbeiders, maar zonder die bijdragen door te storten naar de bevoegde instanties. Het is eigenlijk een andere manier om het loon terug te schroeven. De werknemers denken dat ze beschermd zijn voor in geval van ziekte of werkloosheid, maar wanneer ze die verworven rechten willen doen gelden, blijkt dat ze niet ingeschreven zijn op de lijsten van de sociale zekerheid. Bij een gesprek in mei 2009, hebben wij dat probleem voorgelegd aan een verantwoordelijke voor de sociale zekerheid in Tanger. Zijn antwoord luidde als volgt: "Je kunt maar beter geen aandacht aan die situaties besteden. Al bij al hebben de mensen toch ten minste werk en als we zouden beginnen met alle bedrijven te vervolgen die niet in regel zijn, dan zullen ze uitwijken naar landen die minder streng zijn." Dient het nog gezegd dat de betreffende verantwoordelijke vervolgens het gesprek kort afbrak en nadrukkelijk weigerde om in om het even welke studie of publicatie vernoemd te worden?
Meer weten? (document is in het frans)
achact.be/news
achact.be/MadeinMaroc
