Op maandag 12 juli 2010 heeft de Europese Commissie de vruchten van haar arbeid in het kader van die crisis toegelicht. Zo stelde ze diverse maatregelen voor die gericht zijn op het veranderen vande bestaande regels. Het doel daarvan: een betere bescherming bieden, maar ook het vertrouwen van de consumenten in de financiële producten herstellen.
De voorstellen van de Europese Commissie draaien rond twee hoofdassen:
1. Betere bescherming van het spaargeld
Regels voor de bescherming van het spaargeld bestaan al sinds 1994 (richtlijn 94/19) en werden verbeterd in 2008 als gevolg van de financiële crisis. Bij faillissement/opdoeking van een bank biedt een waarborgsysteem voor de gestorte bedragen de mogelijkheid om de spaarders tot een bepaald plafond terug te betalen. Nu stelt de EC voor om de richtlijn van 1994 helemaal te veranderen. Als belangrijkste wijzigingen zien we vooral het feit dat de minimale terugbetaling bij faillissement van de instelling tot 100.000 € zou worden opgetrokken en dat die terugbetaling moet gebeuren binnen de 7 dagen, dat de titularissen van de bankrekeningen beter geïnformeerd zouden worden over dat borgsysteem en dat dit systeem beter en meer verantwoordelijk op de lange termijn gefinancierd zou worden.
2. Betere bescherming van de beleggingen.
Wat de bescherming van de beleggers betreft, geeft een richtlijn uit 1997 recht op een schadeloosstelling in geval van fraude, nalatigheid, een fout of een probleem in de systemen van de beleggingsfirma die laatstgenoemde beletten om de activa terug te geven. Maar we moeten vaststellen dat de efficiëntie van die richtlijn te wensen overliet bij gebrek aan o.a. een degelijke financiering van de borgsystemen. De Commissie stelt daarom verschillende maatregelen voor om de efficiënte werking van de beschermingsregels voor de beleggers te garanderen. Ook hier zou de vergoedingsdrempel opgetrokken worden (van 20.000 naar 50.000 € per belegger), terwijl de vergoedingstermijn verkort zou worden (tot maximum 9 maanden); de beleggers zouden beter geïnformeerd worden over de bescherming die ze genieten; en het systeem zou meer verantwoord gefinancierd worden op de lange termijn. Het is echter belangrijk te onderstrepen dat, zelfs als de bescherming als dusdanig overeenkomstig het voorstel van de Commissie uitgebreid zou worden (bijv. bij tussenkomst van een derde belegger, wat tot op heden niet gold), het niet de beleggingsrisico's zijn die door de bescherming gedekt worden. Zoals hoger vermeld is dit systeem gericht op de gevallen van fraude, nalatigheid, een fout of een probleem in de bedrijfsystemen.
De maatregelen die de Commissie voorstelt, zullen doorgestuurd worden naar het Europees Parlement en de Ministerraad en zouden in voege kunnen treden in 2012 of 2013.
Merk op dat de Commissie meteen ook een Witboek goedgekeurd heeft dat gericht is op een derde as, namelijk die van de verzekeringen. Wat moeten klanten bijvoorbeeld doen als een verzekeringsmaatschappij failliet gaat? Ook dan moeten de consumenten een voldoende hoog beschermingspeil genieten en daarom heeft de Commissie verschillende opties voorgesteld, waar iedere geïnteresseerde nog tot het einde van november commentaar mag op geven.
Het OIVO vindt dat de verbetering van de bescherming van de gebruikers van financiële diensten bewerkstelligd moet worden via zowel een hervorming van het reguleringsysteem van de financiële instellingen, strengere regels en beter toezicht op de verschillende aspecten van de verdeling van de financiële instrumenten en van de andere spaar- of beleggingsproducten (reclame, informatie en advies) als een betere financiële opvoeding.
